Posts Tagged ‘பார்ப்பனர்’

மாட்டிறைச்சி அரசியலும், இலங்கைப் பிரச்சினையும், செருப்படி சகிப்புத்தன்மையும் – குழப்பி விளம்பரம் தேடும் தீவிரவாத சித்தாந்த குழுக்கள் (3)!

நவம்பர் 6, 2015

மாட்டிறைச்சி அரசியலும், இலங்கைப் பிரச்சினையும், செருப்படி  சகிப்புத்தன்மையும்குழப்பி விளம்பரம் தேடும் தீவிரவாத சித்தாந்த குழுக்கள் (3)!

Beef politics enters The Hindu.2

Beef politics enters The Hindu.2

எம்.கே.நாராயணனை செருப்பால் அடித்து, என். ராமை வசைப்பாடியக் கூட்டங்களில், இடதுசாரிகள் அதிகமாக இருந்தது வேடிக்கையாக இருந்தது. பசு மாமிசம் உண்ணும் விசயத்தில், ராமும், தி ஹிந்துவும் பாரபட்சமாக நடந்து கொண்டனர் என்று அவர்கள் வாய்க்கு வந்தபடி வசைபாடி, பதாகைகள் மூலமும் அத்தகைய கருத்துகளை தாராளமாக வைத்து பிரச்சாரம் செய்து குற்றஞ்சாட்டியுள்ளனர். மாட்டிறைச்சியை ஆதரிப்பதாகவும், இந்துத்துவத்தினை எதிர்ப்பதாகவும் தன்னை முற்போக்காளராக காட்டிக்கொள்ளும் “தி இந்து நாளிதழ்”, தனது அலுவலத்தில் மாட்டிறைச்சி மட்டுமல்ல, எவ்வித அசைவ உணவு உட்கொள்ளக் கூடாது என்று சட்டத்தினை வைத்திருக்கிறது[1] என்று அவர்கள் இந்து அலுவலகத்திற்கு அருகே கத்தி ஆர்பாட்டம் செய்ததும் விசித்திரமாக இருந்தது.

  • “அசைவ உணவை தடைசெய்த இந்து ராமைக் கண்டிக்கின்றோம்”,
  • “பார்ப்பன வெறியன் இந்து ராமைக் கண்டிக்கின்றோம்”,
  • ஜாதி வெறியைத் தூக்கிப் பிடிக்காதே…….,
  • “உணவு தீண்டாமையை செயல்படுத்தும் இந்து ராமைக் கண்டிக்கின்றோம்”,
  • “பார்ப்பன வெறியன் இந்து ராம்”,
  • “பத்திரிக்கைத் தொழில் நடத்த தகுதியில்லை….”,
  • “பத்திரிக்கைத் தொழிலிலிருந்து வெளியேறு.. ”
  • “மோடியின் கைகூலி” என்றெல்லாம் கத்தியது வேடிக்கையாக இருந்தது.

காம்ரேடை, திட்டும் இந்த காம்ரேடுகள் எப்படி உருவானார்கள் என்று தெரியவில்லை. ஆனால், அதனை அறிந்து கொள்ள, கம்யூனிஸ்டுகளின் ஆரம்பம், பிளவு, சிதறல்கள் முதலிய விவரங்கள அறிந்து கொள்ள வேண்டும். இப்பொழுது கூட, “இலங்கைத் தமிழர் பிரச்சனைகள் பற்றி மாறுபட்ட கருத்துக்கள் இருப்பின் அவற்றை ஜனநாயகப் பூர்வமான முறைகளில் வெளிப்படுத்துவதே சரியான அணுகுமுறையாகும். கருத்தை கருத்தால் எதிர்கொள்வதற்குப் பதிலாக, வன்முறையில் ஈடுபடுவது சரியான அணுகுமுறையல்ல. எம்.கே.நாராணயன் தாக்கப்பட்டதை மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மாநில செயற்குழு வன்மையாகக் கண்டிக்கிறது”, என்று வெளியிட்டுள்ளது நோக்கத்தக்கது[2].  இதெல்லாம் வெறும் சம்பிரதாய வெற்றுவார்த்தைகள் தான் என்று அறிந்து கொள்ளலாம். ஏனெனில், அவர்களால், அத்தகைய செருப்படியைத் தடுக்க முடியவில்லை என்பதுத்தான் உண்மை.

Marx, Lenin, Mao- trinity of Communism

Marx, Lenin, Mao- trinity of Communism

என். ராம் கம்யூனிஸ்டு, ஆனால் மார்க்சிஸ்டா, லெனினிஸ்டா, மாவோயிஸ்டா?: பொதுவாக என். ராம் மார்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ ஆதரவாளர், உறுப்பினர் என்றெல்லாம் சொல்லப்படுகிறது, குறிப்பிடப்படுகிறார். ஆனால், 2009ல், அவர் சைனாவுக்கு ஆதரவாக செயல்படுகிறார் என்று திபெத்திய விடுதலைப் போராளிகள் குற்றஞ்சாட்டினர்[3]. 2011ல் என். ரவியை பதவி நீக்கம் செய்தபோது, அவரது கடிதத்திலும், அது எடுத்துக் காட்டப்பட்டது[4]. ஜாங் யான் நவம்பர்.27, 2009 அன்று ராமை சந்தித்தது, சைன இணைதளமே படங்களுடன் செய்தியை வெளியிட்டது[5]. சாய்நாத் மற்றும் ப்ரவீன் சுவாமி, என்ற இரு பத்திரிக்கையாளர்கள், அங்கு வேலைசெய்கின்ற சூழ்நிலை சரியில்லை என்றும், போல்போட் அரசு போல யதேச்சதிகாரத்துடன் அடந்து கொள்கின்றனர் என்றும் கூறி, ஜூலை 2014ல் தி இந்துவிலிருந்து ராஜினாமா செய்தனர்[6]. இவ்வாறு சித்தாந்த போராட்டங்கள் நடைபெறுவது, அவர்களுக்கு சாதாரணமாக இருக்கலாம், ஆனால், சாதாரண இந்திய மக்களுக்கு இதனால் எந்த பாதிப்பு என்பது புரிந்து கொள்ள முடியாத நிலையில் இருக்கிறார்கள். மேலே குறிப்பிட்ட விவகாரங்களால், என். ராம் கம்யூனிஸ்டு, ஆனால் மார்க்சிஸ்டா, லெனினிஸ்டா, மாவோயிஸ்டா என்ற கேள்வி எழுகின்றது அல்லது பொது எதிரியை தாக்க, கம்யூனிஸ்டுகள் ஓன்றாக வேலைசெய்ய வேண்டும் என்ற திட்டமா என்று கவனிக்கவேண்டும்..

N Ram accused of leaning towards China by N Murali - 2011

N Ram accused of leaning towards China by N Murali – 2011

தி இந்து மற்றும் என்.ராமை ஏன் இருவகைப்பட்ட எதிர்சித்தாந்தவாதிகளும் எதிர்க்கின்றனர்?: 1992க்குப் பிறகு[7] சங்கப்பரிவார் ஆதரவாளர்கள், வயதான இந்துக்கள், பாரம்பரிய “தி இந்து” வாசகர்கள் (காலையில் காப்பியுடன் இந்து பேப்பர் படிக்கும் கோஷ்டி), “தி இந்து”வில், தொடர்ந்து இந்து-விரோத செய்திகள், தலையங்கங்கள், கட்டுரைகள், பேட்டிகள், கடிதங்கள், என்று வந்து கொண்டிருப்பதும் மற்ற எல்லாவற்றிலும் அத்தகைய இந்து-விரோதம், இந்து-தூஷணம், இந்து-காழ்ப்பு முதலியவை வெளிப்பட்டதால், பலர் அதற்கு கண்டிப்பையும், கண்டனத்தையும் தெரிவித்தனர். பேப்பரை வாங்கி, திருப்பி அனுப்பியும் எதிர்ப்பைத் தெரிவித்தனர்; வாங்குவதை நிறுத்தினர்[8]; அலுவலத்திற்கு முன்பாக போராட்டம் நடத்தினர். ஆனால், அப்பொழுது ஆசிரியராக இருந்த என். ராம் மசியவில்லை. அதனால், அவரை இந்து-விரோதி என்றும் கூற ஆரம்பித்தனர். அவர் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் என்று கூட விமர்சித்தனர். ஆனால், இப்பொழுது அதே என். ராம் மேற்குறிப்பிடப்பட்டபடி தாக்குதலுக்கு உள்ளாகியிருக்கிறார். ஆனால், எதிர்ப்பதோ கம்யூனிஸ்டுகள் தாம். சில இந்துத்துவவாதிகளுக்கு மகிழ்ச்சியாக இருந்தாலும்[9], மற்றவர்கள் கூர்மையாக, சிரத்தையுடன் கவனித்து வருகின்றனர். ஏனெனில், அவர்களது, இந்த குழப்பவாதங்களிலும் தாக்கப்படுவது – இந்துமதம், இந்துமத நம்பிக்கையாளர்கள், முதலியன. இருப்பினும் எல்லாமே “செக்யூலரிஸம்” என்ற போர்வையில் நடத்தப்படுகிறது. காம்ரேடுகள், காம்ரேடை குற்றஞ்சாட்டுவது, தூஷிப்பது, படத்தை எரிப்பது முதலியன எந்த சகிப்புத்தன்மையில் வரும் என்று தெரியவில்லை.

N Ram accused of leaning towards China by Tibet - 2009

N Ram accused of leaning towards China by Tibet – 2009

சிகப்புப் பரிவாரங்கள் இந்தியாவில் வளர்ந்த விதம்: “கம்யூனிஸம்”, “பொதுவுடமை” என்றால், எல்லோரும் சமம், எல்லோருக்கும் எல்லாம் கிடைக்கும், எல்லோருக்கும் ஒரே சட்டம், அதனால் எல்லோருக்கும் எல்லா உரிமைகளும் உண்டு, அரசு தமக்கு வேண்டியவற்றையெல்லாம் பார்த்துக் கொள்ளும் என்று தான் பொதுவாக மக்கள் ஆரம்ப காலத்தில் புரிந்து கொண்டனர். ஆனால், கம்யூனிஸ்டுகள் சிபிஐ [CPI] மற்றும் சிபிஎம் [CPI (M)] என்று பிளவு பட்டுள்ளதை அறிந்து கொண்டனர்[10]. 1925ல் ஆரம்பித்த அக்கட்சி, இன்று அடையாளம் தெரியாமல் பலவித சித்தாந்தங்களுடன் உலாவி வருகிறது எனலாம்[11]. தங்களது பலவீனத்தை உணர்ந்த அவர்கள் இடதுசாரி ஒற்றுமை பேசு அளவுக்கு அவர்கள் பேரத்தில் ஈடுப்பட்டுள்ளனர்[12]. அவர்களது சித்தாந்த, ஊக்குவிக்கும் மற்றும் ஆட்டுவிக்கும் சக்திகள் சைனா மற்றும் ரஷ்ய நாடுகளில் உள்ளன என்பதனையும் அறிந்து கொண்டார்கள். மேற்கு வங்காளம் மற்றும் கேரளாவில் ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்தாலும், கம்யூனிஸத் தலைவர்கள் முதலாளிகளாக, முதலாதித்துவக் கொள்கைகளுடன் தான் லாபங்களை ஈட்டி வந்தார்கள். தொழிற்சாலைகள், வியாபாரங்கள் முதலியவற்றில் ஈடுபட்டு சொத்துக்களைக் குவித்து வந்தார்கள்[13]. தமக்கு இல்லாதவற்றையெல்லாம் அவர்கள் / தொண்டர்கள், குறிப்பாக யூனியன் தலைவர்கள் போன்றவர்கள் வைத்திருந்ததைப் பார்க்க முடிந்தது. அதாவது எல்லோருக்கும் எல்லாம் கிடைக்கும், என்பது பொய் என்று அறிந்து கொண்டார்கள். இதனால், கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் மேன்மேலும் உடைய ஆரம்பித்தன. புரட்சி, தீவிரவாதம், ஆயுதப் புரட்சி, தேர்தல் புறக்கணிப்பு என்று அவை கிராமங்களில், நகர்ப்புறங்களில் தங்களது சித்தாந்தங்களைப் பரப்பி, வளர ஆரம்பித்தனர். இருப்பினும் ஒருநிலையில் இவர்கள் சேர்ந்து செயல்பட்டு வந்தார்கள். இவ்வாறுதான் சிகப்பு பரிவாரங்கள் இந்தியாவில் பல பகுதிகளில் ஊன்றி வளர்ந்தார்கள்.

November 27, 2009, Mr. Zhang Yan, Chinese Ambassador to India met with Mr. N. Ram, Editor-in-Chief of the Hindu in Chennai

November 27, 2009, Mr. Zhang Yan, Chinese Ambassador to India met with Mr. N. Ram, Editor-in-Chief of the Hindu in Chennai

© வேதபிரகாஷ்

06-11-2015

[1] http://www.tamilwin.com/show-RUmtzBTYSVfx2B.html

[2] http://theekkathir.in/2015/11/06/%E0%AE%8E%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%95%E0%AF%87-%E0%AE%A8%E0%AE%BE%E0%AE%B0%E0%AE%BE%E0%AE%AF%E0%AE%A3%E0%AE%A9%E0%AF%8D-%E0%AE%AE%E0%AF%80%E0%AE%A4%E0%AF%81-%E0%AE%A4%E0%AE%BE%E0%AE%95%E0%AF%8D/

[3] A card-holding member of the Communist Party of India (Marxist) who had been to China and occupied-Tibet at least fifteen times in junkets mostly arranged by the Chinese Embassy in New Delhi, N Ram is also the mastermind behind ‘India-China Association of Journalists’, an embassy-sponsored organisation specialising in arranging pleasure trips for Indian journalists

http://www.friendsoftibet.org/save/

[4] http://archive.tehelka.com/story_main49.asp?filename=Ws210411JOURNALISM.asp

[5] http://in.china-embassy.org/eng/embassy_news/2009/t631131.htm

[6] http://www.firstpost.com/living/p-sainath-praveen-swami-quit-the-hindu-citing-unpleasant-working-conditions-1620013.html

[7]  டிசம்பர்.6, 1992ல் சர்ச்சைக்குரிய பாப்ரி கட்டிடம் இடிக்கப்பட்டப் பிறகு, அதிரடி பிரச்சார ரீதியில், இடதுசாரி அற்விஜீவிகளைக் கொண்டு, பிரம்மாண்டமான பிரச்சாரத்தை என். ராம், “தி இந்து” மூலம் மேற்கொண்டார். விமர்சன கடிதங்களைக் கூட போடாமல், எதேச்சதிகாரமாக செயல்பட்டார். Sri K. RAMANI, Ex-President, Vigil, Retd. Accounts Officer, P&T Telecom Circle, Chennai என்பவர் இதனை எடுத்துக் காட்டியுள்ளார். செக்யூலரிஸம் பற்றிய கருத்தரங்கத்தை சுமார் 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நடத்திய போது, மணி சங்கர் ஐயர், தான் பாகிஸ்தானில் பிறந்த பசு மாமிசம் உண்ணும் இந்து என்றுதான் அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டார். அப்பொழுது, என். ராம் தனது மனைவி-குழந்தையுடன் வந்திருந்தார்.

[8] இந்த 25 ஆண்டுகளில் தி இந்துவின் விற்பனை குறைந்து விட்டது என்பதனை அது நடத்திய சர்வேயிலேயே புரிந்து கொண்டது. டெக்கான் ஹெரால்ட், டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா போண்றோர் நுழைந்து விட்டனர். “தமிழ் இந்து” மூலம் சரிகட்டப் பார்க்கிறது.

[9] கம்யூனிஸ்டுகள், கம்யூனிஸ்டுகளைத் தாக்குவது பற்றி சமூகவளைத்தளங்களில் விமர்சனங்களை செய்து வருகின்றனர்.

[10] 1964ல் இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இவ்வாறு இந்தி கம்யூனிஸ்ட் கட்சி மற்றும் இந்தி கம்யூனிஸ்ட் கட்சி [மார்க்சிஸ்ட்] என்று இரண்டாகப் பிரிந்தது.

[11] On December 26, 1925, a few ardent young patriots moved by the urge to free the motherland from colonial bondage, inspired by the Great October Socialist Revolution and fired with revolutionary zeal, braved imperialist persecution and came together in the city of Kanpur, to form the Communist Party of India with a view to fight for national independence and a future of socialism.

https://sites.google.com/a/communistparty.in/cpi/brief-history-of-cpi

[12] The split in the CPI has adversely affected the Indian Communist and Left Movement, as also its position in India’s political life. The CPI has been putting forward the need for the unification of the Communist Movement, in particular of the CPI and the CPIM on a principled basis. Differences persist between the two parties.

https://sites.google.com/a/communistparty.in/cpi/brief-history-of-cpi

[13]  மார்க்ஸ் குறிப்பிட்ட குடும்பம், சொத்து உதலிய சித்தாந்தங்கள் காற்றில் பறக்கவிடப்பட்டன.

காங்கிரஸ், முஸ்லிம்கள், திராவிட கட்சிகள் வழக்கம் போல ஆடும் நாடகங்கள்!

ஜூன் 25, 2013

காங்கிரஸ், முஸ்லிம்கள், திராவிட கட்சிகள் வழக்கம் போல ஆடும் நாடகங்கள்!

1940களில்நடப்பது 2010களில்நடக்கிறது: 1940ல் எப்படி ஜின்னா, பெரியார் மற்றும் அம்பேத்கர் காங்கிரஸிற்கு எதிராக யாதாவது செய்யமுடியுமா என்று பேசி[1], பிறகு ஜின்னா மட்டும் பாகிஸ்தானை உருவாக்கி ஜனாதிபதியாகிய பிறகு, அம்பேத்கர் சட்ட மந்திரியானார். முன்னர் கிரிப்ஸ் மிஷனிடம் இந்தியாவுடன் சேரமாட்டேன் என்று கடிதம் கொடுத்தார். ஜின்னாவோ உமக்கு ஸ்திரமான மனநிலை இல்லை, என்னால் முஸ்லிம்களுக்காகத்தான் பாடுபட முடியும் என்று கைவிரித்து விட்டார்[2]. தனது சீடர்களே “கண்ணிர் துளிகளாகி” பிரிந்து சென்றனர். இதனால், பெரியாரோ தனது ஆசைகள் எதுவும் நிறைவேறாமல் விரக்தியில் உழன்றார். காங்கிரஸ் ஆட்சிக்கு வந்தாலும், தேசியவாதிகளை ஒதுக்கியது. இப்பொழுதும், காங்கிரஸ் அந்நியநாட்டின் கைகூலியாகத்தான் செயல்படுகிறது.

போதாகுறைக்கு சோனியா என்ற இத்தாலிய பெண்மணியே தலைவியாக இருந்து கொண்டு ஆட்டிப்படைத்து வருகிறார். திராவிட கட்சிகள் உடன் இருந்திருந்தாலும், முஸ்லிம்களை தாஜா செய்யத் தவறுவதில்லை. காங்கிரஸுக்கு அது வாடிக்கையான வியாபாரம். இனி இந்தியாவிற்காக யார் கொஞ்சமாவது நாட்டுப்பற்றுடன் வேலை செய்வார்கள் என்று பார்த்தால், பாரதிய ஜனதா கட்சி வருகிறது, ஆனால், மற்ற எல்லா கட்சிகளும் அதற்கு எதிராகத்தான் செயல்படுகின்றன[3]. அதற்கு எதிராக என்று சொல்வதை விட, இந்தியர்களுக்கு எதிராகச் செயல்படுகின்றன. அவ்வாறு தேசத்துரோகத்துடன் செயல்பட பாரதிய ஜனதா எதிர்ப்பு என்பது ஒரு கருவியாக உபயோகப்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. இதில் சுதர்சன நாச்சியப்பன் பேச்சு, செயல்பாடு முதலியவற்றைக் கவனிக்கும் போது, வித்தியாசமான விவரங்கள் கிடைக்கின்றன.

இலங்கை ராணுவ அதிகாரிகளுக்கு பயிற்சியளிப்பது ஏன்?: மத்திய மந்திரி சுதர்சன நாச்சியப்பன் விளக்கம்: மத்திய மந்திரி சுதர்சன நாச்சியப்பன் 24-06-2013 அன்று கோவை வந்தார். அவர் நிருபர்களிடம் கூறியதாவது: “ஊட்டியில் உள்ள இந்துஸ்தான் போட்டோ பிலிம் தொழிற்சாலையை திறக்க நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகிறது. இலங்கையில் 49 லட்சம் தமிழ் குடும்பங்கள் உள்ளன. அவர்களை காப்பாற்றும் பொறுப்பு இந்தியாவுக்கும், தமிழ்நாட்டுக்கும் உள்ளது. எனவே இலங்கை தமிழர் பிரச்சினையில் நாம் சமரசமாகத்தான் செல்ல வேண்டும். இலங்கை ராணுவ அதிகாரிகளுக்கு குன்னூர் வெலிங்டன் ராணுவ முகாமில் பயிற்சி அளிக்கப்படுகிறது. இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து போராட்டத்தில் ஈடுபடுகிறார்கள். இலங்கை ராணுவ அதிகாரிகளுக்கு நாம் பயிற்சி அளிக்க மறுத்தால் அவர்கள் சீனா சென்று விடுவார்கள். இலங்கை மற்றொரு பாகிஸ்தானாக உருவெடுக்கும் நிலை உருவாகும்[4]. இதை தடுக்கவே அவர்களுக்கு பயிற்சி அளிக்கப்படுகிறது”, மேற்கண்டவாறு அவர் கூறினார்[5]. கோவையில் பெரியார் திராவிடக் கட்சிக்காரர்கள் எதிர்த்து ஆர்பாட்டம் செய்தனர்[6].

2011ல் பாகிஸ்தானிற்கு அனுப்பப்பட்ட எம்.பி குழுவில் பாரதிய ஜனதா கட்சி உறுப்பினர் இல்லை: மே 2011ல் பாகிஸ்தானிற்கு அனுப்பப்பட்ட குழுவில் பாரதிய ஜனதா பார்ட்டி உறுப்பினர் யாரும் இல்லை[7].

  1. கேசவ ராவ் Dr Keshava Rao (Congress),
  2. ஆரோன் ரஷீத் Aaron Rasheed (Congress),
  3. சுதர்ஷ்ண நாச்சியப்பன் Dr Sudharshan Nachiappan (Congress),
  4. ஷதி லால் பத்ரா Shadi Lal Batra (Congress), and
  5. மதன் லால் சர்மா Madan Lal Sharma The delegation includes five Congress Members of Parliament – and
  6. சையது ஆஜிஜ் பாஷா – Syed Aziz Pasha (Left Front),
  7. மொஹம்மது அமீன் Mohammad Amin  (Left Front), and
  8. ஆர்.சி. சிங் R C Singh  (Left Front),.
  9. தாரிக் அன்வர் Tariq Anwar of the Nationalist Congress Party,
  10. சர்பிதுன் ஷாரிக் Sharifuddin Shariq of the National Conference and
  11. ரஞ்சித் பிரசாத் Rajniti Prasad of the Rashtriya Janata Dal

ஆனால், இதில் 5 முஸ்லிம்கள் இருப்பது எப்படி என்று தெரியவில்லை. அதாவது, சுமார் 50% பங்கு. இவர்களால் இந்தியாவிற்கு சாதகமாக பேசமுடியுமா, பேசுவார்களா என்று தெரியவில்லை. இடதுசாரிகளுக்கு மூன்று எனும்பாது, வலதுசாரிகளுக்கு ஒன்று கூட ஏன் இல்லை என்று யாரும் கேட்கவில்லை. இதில் உள்ள சுதர்ஷ்ண நாச்சியப்பன் தான் இப்பொழுது இந்தியாவில் ராணுவப்பயிற்சி பெற இலங்கையர் அனுமதிக்கப்படுவதை ஆதரித்து பேசும்போது, இந்தியா ஏற்கெனவே பாகிஸ்தானுடன் பல பிரச்சினைகளைக் கொண்டிருக்கும் போது, இலங்கையில் இன்னொரு பாகிஸ்தானை உருவாக்க விரும்பவில்லை என்றார்[8]. மேலும் இலங்கை தனது வீரர்களை சைனாவுக்கு அனுப்புவதையும் விரும்பவில்லை[9].

நீதித்துறையில் கோட்டா என்றெல்லாம் பேசிய காங்கிரஸ்காரர்: 2007ல் இவர் நீதித்துறையில் கூட கோட்டா / இடவொதிக்கீடு செய்யப்படவேண்டும் என்று பரிந்துறைத்துள்ளார்[10]. அப்பொழுது பாலகிருஷ்ணன் தான் உச்சநீதி மன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக இருந்தார். அதாவது அவ்வவ்போது, இப்படி சர்ச்சைக்குள்ள விஷயங்களை சொல்லிக் கொண்டிருப்பார் போலிருக்கிறது. இருப்பினும் பல பொறுப்புள்ள குழுக்கள், கமிட்டிகள் முதலியவற்றில் அங்கத்தினராக இருக்கும் போது அவ்வாறு பேசுவது சரியா என்று அவர் நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

மே 2012ல் ஶ்ரீலங்காவிற்கு மட்டும் பாரதிய ஜனதா தலைமையில் எம்.பி குழு அனுப்பட்டது: ஜெயந்தி நடராஜன் சொல்லியும் காங்கிரஸ்கார்கள் கேட்கவில்லையாம். அதாவது, அவர்கள் தமிழர்களின் உணர்வுகளுக்கு அவ்வளவு மதிப்புக் கொடுக்கிறார்களாம். போதாகுறைக்கு பிகி (FICCI) போன்ற வியாபார கூட்டங்ஹ்கள் போட்ட வேடம் மிகவும் கேவலமாக இருந்தது.

  1. ரபீக் அஹமது – பிகி, தமிழ்நாடு தலைவர்
  2. ஏ. சி. முத்தையா – வர்த்தக சேம்பர் சார்பு
  3. சந்தீப் தீக்சித் – காங்கிரஸ்
  4. மது யக்சி – காங்கிரஸ்
  5. சகுதா ராய் – திரினமூல் காங்கிரஸ்
  6. பிரகாஷ் ஜவேத்கர் – பிஜேபி
  7. அனுராக் தாகூர் – பிஜேபி
  8. தனஞ்சய் சிங் – பி.எஸ்.பி.

இதில் கூட ஏகப்பட்ட அரசியல் நாடகம் நடத்தப்பட்டது[11].  “நான் போகமாட்டேன், நீ வேண்டுமானால் போ”, என்று டிராமா போட்டனர்[12]. ஆனால் வியாபாரம் வேண்டும், காசு வேண்டும், கான்ட்ராக்ட் வேண்டும் என்ற ஆசைகள் மனங்களில் இருந்தன. இது FICCI அங்கத்தினர்களிடையே வெளிப்படையாகவே தெரிந்தது. இப்படி வெவ்வேறான விருப்பங்கள் இருக்கும் போது, “தமிழர்கள்” மீதான அக்கறை இவர்களுக்கு எப்படி வரும்? இங்குகூட பிஜேபி வேண்டுமென்றே சேர்க்கப்பட்டிருக்கிறது என்று தெரிகிறது. நாளைக்கு ஏதாவது பிரச்சினை வந்தால் பிஜேபி மீது பழி போட்டு தப்பித்துக் கொள்ளலாம் என்ற எண்னமும் தெரிந்தது.

திராவிட மற்றும் பெரியார் கட்சிகளுக்கு இன்னும் ஏன் இந்த இந்திய எதிர்ப்புத் தன்மை: திராவிட கட்சிகளால் கடந்த 60-80 ஆண்டுகளில் இந்தியாவிற்கு எந்த பிரயோஜனமும் இல்லை. இப்பொழுது “பெரியார்” அடைமொழியை வைத்துக் கொண்டு டஜன் கணக்கில் திராவிட கட்சிகள் முளைத்துள்ளன. இவையும் இந்தியாவிற்கு எதிராக, இந்திய நலன்களுக்கு எதிராகத்தான் செயல்பட்டு வருகின்றன. “இலங்கையில் இன்னொரு பாகிஸ்தானை உருவாக்க விரும்பவில்லை”, என்றதற்கு இவர்கள் என்ன கூறப்போகிறார்கள்? இந்திய அரசு சார்பில் வீடுகள் கட்டி கொடுக்கும் விழாவில், தமிழர்கள் “முஸ்லிம்கள் இரண்டு முறை வாங்கிக் கொள்கிறார்கள்” என்று புகார் செய்தபோது[13], ஏன் இந்த திராவிட / தமிழக வீரர்கள் கண்டு கொள்ளவில்லை? இல்லை, இந்தியர்களுக்கே விடு இல்லை என்றபோது, எதற்காக ஶ்ரீலங்கையில் வீடு கட்டுகிறாய்[14] என்று கேட்டு ஆர்பாட்டம் நடத்தினரா?

வேதபிரகாஷ்

© 25-06-2-13


[1]  Rao, K. V. Ramakrishna (2001-01-18). The Historic Meeting of Ambedkar, Jinnah and Periyar. Retrieved 2007-12-27. http://en.wikipedia.org/wiki/Day_of_Deliverance_(India)

Proceedings Volume of the 21st Session, School of Historical Studies, Madurai Kamaraj University, Madurai, 2001, pp.128-136.

[2] ஜின்னாவின் கடிதங்களைப் படித்தால், ஜின்னாவின் இஸ்லாம் அடிப்படைவாத மனப்பாங்கும், பெரியாரின் ஸ்திரமற்ற மனப்பாங்கும் தெரிய வரும். அம்பேத்கரைப் போல தானும் புத்தமதத்தைத் தழுவுகிறேன் என்று வந்தபோது, அம்பேத்கர் ஒப்புக் கொள்ளவில்லை. ஜின்னாவைப் போல, பெரியாரைப் பற்றியும் அம்பேத்கர் நன்றாகவே புரிந்து கொண்டிருந்தார்.

[3] செக்யூலரிஸம் பேசியே இந்தியாவை இக்கட்சிகள் ஏமாற்றி வருகின்றன. மக்கள் புரிந்து கொண்டு விட்டால், அவையெல்லாம் தூக்கியெரியப்பட்டும்.

[8] Defending the Indian government’s stand on allowing training of Sri Lankan defence personnel in the country, India’s minister of commerce E M Sudarshan Nachiappan says India cooperated with the neighbouring country as it did not want Lanka to become “another Pakistan”. He said if India refused the request of Sri Lanka, officials would be sent to China, by which they would gain strength and emerge as an enemy of India. Nachiappan said India is already facing issues with Pakistan and does not want Sri Lanka to become another Pakistan.

[10] Mincing no words, the committee said, “This nexus and manipulative judicial appointment have to be broken. Reservation in judiciary is the only answer.” In 2002, the Constitution Review Commission found that out of 610 judges in various HCs, there were no more than 20 belongings to SCs and STs. While representation of these communities in the superior judiciary remains inadequate, the timing of the Nachiappan committee’s recommendation is ironical: For the first time ever, the CJI happens to be a Dalit. The “major rationale” cited by the committee for advocating quota in the superior judiciary is: to redress a “dubious distinction” among the three organs of state.

http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2007-08-18/india/27976173_1_subordinate-judiciary-high-courts-judges

[12] Disregarding the appeal of Environment Minister Jayanthi Natarajan, FICCI Tamil Nadu President Rafeeq Ahmed and its former president A C Muthiah to cancel a chambers-sponsored Indian Parliamentary delegation visit to Sri Lanka, five MPs—including Congress spokesperson Sandip Dikshit—left for Colombo by an evening flight on Monday. Only one Congress MP from Telangana, Madhu Yashki, pulled out of the trip meant to promote “political partnership with Sri Lanka”, amid protests in Tamil Nadu. While Dikshit refused to comment on what prompted him to join the delegation ignoring the appeal made by a Congress minister, Trinamool Congress MP Saugata Roy was more forthcoming. Roy said he was going as it was a “goodwill visit” sponsored by the FICCI and not by the government. “We’ve had quite a few discussions in Parliament, now we need to further our engagement with the issue.” The five-member delegation is also expected to visit Jaffna in the northern provinces to check the resettlement and rehabilitation work being funded by the Indian government for the Lankan Tamil population devastated by the civil war. Roy said, “We’re aware of the protests in Tamil Nadu, but how are we to help the ethnic Tamils unless we keep the channels open?” BJP MPs Prakash Javadekar and Anurag Thakur and BSP MP Dhananjay Singh are part of the delegation that went to Colombo. The FICCI itself seemed divided. Ahmed and Muthiah met its president Naina Lal Kidwai here on Monday morning to get the trip cancelled any which way. Kidwai, however, refused to commit herself either way. In fact, there was so much confusion that the MPs were not sure whether they would be able to fly by the 6.15 pm flight. But, Jyoti Malhotra, FICCI Convenor of the Forum of Parliamentarians and a staunch votary of Track-II diplomacy, stayed the course and pushed through the visit. It is being organised as part of a larger programme that seeks to institutionalise political partnership—develop and improve business and political relations among South Asian countries